De Apple is voor velen een vreemd apparaat. In feite is het dat ook voor mij, maar ik ben al overtuigd. Daarom (kun je nagaan!) ga ik nu jullie overtuigen.
Continue reading this post.
Laatst werd het onderwerp over de legitimatieplicht weer opgeworpen in de Tweede Kamer. Kinderen vanaf veertien jaar zouden zich moeten kunnen legitimeren wanneer de politie daar om vroeg. Draagplicht was er niet, je was niet verplicht het te dragen. Maar als er om gevraagd wordt, dan ben je in de aap gelogeerd.
Klein probleempje. Aalbert is namelijk dertien, maar hij wordt door veel mensen aangezien voor vijftien. Aalbert loopt ’s avonds laat over straat, en stopt bij zijn fiets. Het is donker en hij zit een beetje te kloten met de fietssleutel, hij krijgt hem er niet in. Als hij hem eindelijk omdraait en erin steekt, draait hij zich om om zijn tas te pakken. En daar staat meneer de agent. ‘Hallo,’ zegt Jack (de agent). ‘Mag ik even jouw identiteitsbewijs zien?’ ‘Nou,’ zegt Aalbert. ‘Daar ben ik niet toe verplicht. Ik ben pas dertien.’ Jack: ‘Bewijs het maar eens!’
Vandaag, 21 juni, deed de zomer zijn intrede. Visioenen van kleine jongetjes die in zwembroeken door het zand achter een strandbal aanrennen. Toeristen die met van die gekleurde vakantiepetjes onder leiding van een gids door de stad lopen. Schoolgaande kinderen die ijsjes kopen bij de Italiaan.
Maar helaas, het mocht niet zo wezen. De hitte bleef uit. Sterker nog, toen ik ’s ochtends op de fiets wilde stappen zag ik het al: regen. Mijn vertrek naar school werd verlaat omdat ik mijn regenbroek aan moest trekken. ’s Ochtends viel het nog mee. Het waren kleine miezerdruppeltjes. Maar toen ik ’s middags net thuis was (ik betuig mijn spijt aan degenen die te laat waren) viel het water met bakken uit de hemel. De regen gutste langs de ruiten.
Toch maar geen ijsje gekocht.
Zooiblog